06 49 49 48 50 anniek@anniekvleugel.nl

Loslaten

Ik heb heel lang gedacht dat dat wat ik had te leren in het leven ging over ‘me gewoon niet zo druk maken’. Ik was daar ook best goed in geworden. Ik dacht: ik kan best goed loslaten, ik ben stabiel, rustig, maak me niet zo snel druk. Maar ik wist ook: dit is niet de hele waarheid. Van binnen maakte ik me wel degelijk druk, onder de oppervlakte. Eigenlijk was ik altijd bang dat mensen zouden ontdekken dat ik er niet zoveel van bakte, wat ik ook deed. Dat maakte dat ik bleef zoeken; wat is dat nou, hoe zit dat?

Buitenkant

Ik heb de oplossingen altijd buiten me gezocht. Een andere baan, een nieuwe hobby, een nieuwe opleiding, nog eens een boek… tot ik erachter kwam dat de oplossing niet buiten mij lag, maar in mij. Alle antwoorden die ik zocht kon ik in mijzelf vinden, zou ik in de loop van de jaren daarna ontdekken. En daarmee zou het begrip ‘loslaten’ ook een heel andere betekenis krijgen.

Op reis

Ik ben op reis gegaan in mezelf, ik ben de opleiding tot PRI therapeut begonnen. Omdat ik niet anders kon, ik wist op de een of andere manier dat ik zou vinden wat ik zocht. Ik had alleen nog geen idee van de rijkdom die het me zou brengen. En de manier waarop het mijn leven zou veranderen.

Loslaten 2.0

Inmiddels heeft loslaten een veel diepere betekenis voor mij gekregen. Als een situatie je raakt, is het helemaal niet zo makkelijk om die los te laten (al dacht ik van wel). Maar als je voelt wat je raakt en weet dat je verleden meelift in je waarneming van het heden, kun je je waarneming van het heden loslaten en komt er plaats voor wat er werkelijk aan de hand is. Dat klinkt een beetje ingewikkeld misschien, maar dat is het niet.

Voorbeeld

Een voorbeeld: als mijn man thuiskomt van zijn werk is hij soms moe en wat teruggetrokken. Hij kijkt dan naar beneden en uit die blik lees ik onbewust ‘ik zie jou niet’. Van daaruit ga ik contact maken, vragen stellen, ik wil verbinding maken. Al wat er komt: geen verbinding, hij is moe en irriteert zich een beetje aan al mijn vragen.

Als ik zou zeggen tegen mezelf ‘je moet het gewoon loslaten’, zou ik stoppen met mijn gedrag, maar van binnen nog steeds die onrust voelen. Daarmee is er nog steeds geen verbinding.

Nu weet ik: de boodschap die ik lees uit zijn blik, ‘ik zie jou niet’, zegt niks over hem, maar alles over mijn eigen verleden. Als ik vervolgens even voel waar dat bij mij over gaat en hoe dat voor mij was, kan ik terug naar het nu, waar ik vervolgens iets heel anders waarneem. Mijn blik is dan niet langer gekleurd door mijn verleden; ik zie niet langer ‘ik zie jou niet’ op me afkomen, ik zie mijn lieve man die moe is en met zijn eigen zorgen loopt. Dat zegt helemaal niets over mij!

Loslaten 2.0

Dus: datgene dat we los moeten laten is niet dat wat er gebeurt in de situatie waar we ons druk over maken. Wat we los moeten laten is onze perceptie daarvan. En dat kan alleen als je via de pijn die daaronder ligt terug gaat naar het nu. Dat geeft in plaats van ‘je niet zo druk maken’ een complete andere waarneming, het opent je hart. En dan is loslaten geen kunst. Het is dan een feit.

 

 

 

Pin It on Pinterest